<< Strona główna
Księgarnia brydżowa Księgarnia brydżowa Księgarnia brydżowa Poznajmy się BBO
Szukaj

Autor: Henryk Niedźwiecki
Artykuł z m-ka BRYDŻ 1/1975

Rozgrywanie koloru atutowego

Na ogół gracze, mając osiem kart z asem, królem i damą w kolorze atutowym, z miejsca atutują. Nie zadają sobie trudu przeanalizowania czy nie można zaasekurować się przed gorszym ich podziałem. Uważają, że mając atuty rozłożone 4:4 lub sześciokartowy dobry longer, już obrona nie będzie miała pożytku z grania na skrót atutowy.
Tymczasem praktyka dowodzi, że tego rodzaju mniemanie jest błędne. Gracz, który posiada atuty rozłożone A x x x x do K x x, jeśli nie ma zamiaru przebijać, wpierw odda lewę a dopiero potem zgrywa asa i króla asekurując się przed podziałem 4:1. Wtedy bowiem ostatnie atu przeciwnika, będzie mógł spędzić bocznym kolorem.

Asekuracja przed rozkładem 4:1

Jednak ten sam gracz mając w atu A K x x do D x x x, nie pomyśli o tym, aby oddać wpierw lewę i w ten sposób zabezpieczyć się przed złym rozkładem, np.:


 
 9 6 5 3
 A
 A D W 10 2
 W 8 7
 
 W 10 7 2
 D W 10 9 4
 6 5
 K 3
 4
 K 8 7 3
 9 8 7 4
 6 5 4 2
 
 A K D 8
 6 5 2
 K 3
 A D 10 9
 

S gra 6. Atak damą kier. Rozgrywający przechodzi do ręki królem karo i przebija kiera. Wraca figurą pikową, przebija ostatniego kiera i już nie może wygrać kontraktu, bo W przebije trzecie karo odcinając go od fort karowych.
Błąd polegał na tym, że wobec konieczności przebicia dwóch kierów, licząc się z możliwością układu 4:1 w pikach, należało tak rozegrać atu aby czwarte u przeciwnika nie przeszkodziło w odegraniu fort z dziadka. W tym celu należało zatem oddać wpierw lewę atutową a potem, nawet gdyby W połączył atu, przebić dwa kiery biorąc pięć lew atutowych  (dwie przebitki)  i karowych oraz po jednej w\kierach i treflach.

Obrona przed skrótem

Kłopoty z zachowaniem kontroli nad kolorem atutowym mogą zaistnieć nawet wtedy gdy rozgrywający ma sześciokartowego longera, np.:



 A 10 7 6 5 4
 K
 9 8 7 3 2
 A

 D 9 8 2
 10 8 7 3
 K D W
 6 5
 K 3
 9 7
 A 10 6 5
 K 7 4 3 2

 W
 A D W 6 5 4
 4
 D W 10 9 8


S
gra 4. Atak: król i dama karo. Rozgrywający oczywiście przebija atutem i zgrywa asa trefl.
W tej sytuacji błędem byłoby zgrać króla kier, po czym wrócić do ręki przebitką pikową, odatutować i oddać już tylko lewę na króla trefl. Jeżeli bowiem, jak w tym rozdaniu, E dojdzie królem do ręki, to jeszcze raz skróci rozgrywającego karami i nie będzie już można wygrać tego kontraktu.
W tym rozdaniu, po lewie na asa trefl, należało przejąć króla kierowego asem. Wówczas, po zgraniu trzech lew atutowych, oddaniu lewy treflowej i przebiciu kara, zostałaby utrzymana przewaga atutowa, gdyż fortami treflowymi spędza się ostatnie atu przeciwnikom.

Dwustronne przebitki

W sytuacji, gdy kolor jest wiązany, więc nie ma obaw oddania lewy na blotkę z powodu złego rozkładu, można zaasekurować się przed skrótem atutowym, wykorzystując wysokie atuty na przebijanie nawet własnych lew w kolorach bocznych. Przecież jeśli nie grozi nadbitka niebiorącym atutem, to dwustronne przebitki są najbezpieczniejszym sposobem rozgrywki. Oto trzy przykłady na ten temat.
ME w Ostendzie 1965 r. Mecz Polska - Finlandia.



 K 10
 10 6
 K 8 7 6 4
 A 10 9 3

 8 4
 7 4 3 2
 W 10 2
 D 8 6 5
 W 7 6 2
 A
 A D 9 5 3
 W 4 2

 A D 9 5 3
 K D W 9 8 5
 ---
 K 7


S
grał 6. Atak piątką trefl. Rozgrywający zabił asem i po ściągnięciu dwóch lew pikowych, trzecie przebił atutem i oddał lewę kierową. E natychmiast dał pika do przebicia i wpadka bez jednej.
Tymczasem sprawa była prosta. Zamiast atutować po przebiciu pierwszego pika, należało przejść królem trefl do ręki i samemu przebić czwarte pik, wrócić przebitką karową do ręki i dopiero teraz zaatutować.
A oto inny przykład:



 9 5
 8 6 4 2
 9 8 5 3
 7 6 4

 A 8 4 2
 K D W 10 3
 D 7
 9 2
 6 3
 A 9
 W 10 6 4 2
 W 10 5 3

 K D W 10 7
 7 5
 A K
 A K D 8


Grając 3, S przebija trzecie kier. Jeżeli zacznie atutować, to W zabije asem za drugim razem i grając dalej w kiery uzyska przewagę atutową uniemożliwiającą realizację kontraktu.
Również nic dobrego nie wyniknie, jeżeli rozgrywający wpierw zacznie zgrywać trefle z góry. Wówczas W przebije damę trefl i po zgraniu asa połączy jeszcze raz atu. Wówczas rozgrywający zostanie z przegrywającą ósemką trefl.
Natomiast gdyby rozgrywający przed atutowaniem zgrał asa i króla w karach oraz treflach, a potem nie zgrywając damy, wyszedł ósemką trefl, wówczas już gry przegrać nie może. Jeżeli bowiem przeciwnicy połączą atu, weźmie dziewiątą lewę na damę trefl. Gdy E zagra w karo, dziewiątą lewę da przebitka trefla dziewiątką pik.
Obrona była bezradna również w poniższym rozdaniu:



 D 10
 10 6 4 2
 A K 5 4
 K 7 3

 A 6 5 4
 K D W 9
 10 8 6
 W 8
 2
 A 8 7 3
 D W 9 3 2
 D 10 4

 K W 9 8 7 3
 5
 7
 A 9 6 5 2


S
gra 4i obrona rozpoczyna atakiem kierowym. Rozgrywający bije drugie kier, lecz jeśli zacznie atutować i zastanie rozkład 4:1, nie będzie w stanie zrealizować kontraktu, bowiem W przepuści pierwsze atu, drugie zabije asem i wyjdzie drugi raz pod atu. Jeśli S dopiero teraz zacznie wyrabiać trefle, to zostanie skrócony jeszcze raz kierami i już gry nie wygra.
Natomiast jeśli rozgrywający wyrobi sobie trefle grając je z góry przed atutowaniem, to mu nic już nie będzie groziło, bowiem gdy przebije kiera po raz drugi, to wpierw zgra asa oraz króla karo, a potem zagra na dwustronne przebitki.
Z przykładów tych wynika, że mając wiązany kolor atutowy należy wpierw tak rozegrać kolor boczny, aby przygotować sobie dwustronne przebitki, co chroni przed skrótem atutowym.


wykonanie: Strony internetowe gdańsk - Netidea.pl